Waar mag je niet masseren? Dit zijn de gevoelige zones

Je strijkt zachtjes over de voetzool van je partner en het been schiet weg. Gelach, een kussen in je gezicht. Zo ver was je nog niet met die massage.

Sommige plekken op het lichaam reageren nou eenmaal anders dan de rest. Niet omdat ze verboden terrein zijn, maar omdat ze om een andere hand vragen.

Soms lichter. Soms, en dat is het gekke, juist steviger.

De meeste plekken kunnen prima wat hebben

Eerst het geruststellende deel: verreweg het grootste deel van het lichaam is helemaal niet kwetsbaar.

Grote spiergroepen zoals de rug, de billen, de bovenbenen en de schouders reageren juist góed op stevige druk. Daar mag je gerust wat gewicht in leggen.

Gevoelig wordt het op plekken waar botten, zenuwen of kwetsbaar weefsel dicht onder de oppervlakte liggen. Een handvol zones, meer niet. En je kent ze zo.

Waarom je de voorkant van de nek met rust laat

De nek is de bekendste. Vooral aan de voorkant en de zijkant liggen belangrijke bloedvaten en zenuwen vlak onder de huid, waaronder de halsslagader.

Stevige druk voelt daar dan ook meteen onprettig. Dat is geen toeval, dat is je lijf dat op tijd een seintje geeft.

Werk hier rustig en gecontroleerd, met lichte tot matige druk, en richt je op het spierweefsel achter en opzij van de nek. Die strakke strengen die naar de schouders lopen. Daar bewaren de meeste mensen hun spanning toch.

Masseer om het bot heen, niet erop

Directe druk op een bot of gewricht is voor niemand fijn. Een knie, een elleboog, een schouderblad: er zit gewoon niets tussen om die druk op te vangen.

Verleg je aandacht daarom naar het spierweefsel eromheen. Zachte, brede bewegingen rondom een gewricht voelen veel prettiger dan gepeuter op het bot zelf. Voor de wervelkolom geldt hetzelfde: werk ernaast, niet erop.

In de onderrug zit één plek die je overslaat

De onderrug is een geval apart, want daar liggen twee zones vlak bij elkaar die je totaal anders behandelt.

De eerste is de nierstreek, net onder de ribben aan weerszijden van de wervelkolom. Geen diepe druk daar. En zet er nooit je lichaamsgewicht op.

Het heiligbeen mag je juist wél meenemen. Dat is de platte, driehoekige plaat onderaan de wervelkolom, net boven de bilnaad. Zachte tot matige druk voelt daar vaak verrassend fijn, en het haalt spanning uit de hele onderrug.

De buik vraagt om een lichte hand

De buik ligt voor veel mensen gevoelig. Fysiek, maar zeker ook emotioneel: het is een plek waar je je snel bloot voelt liggen.

Vraag dus even of het goed is. Kost je één zin.

En werk daarna licht en oppervlakkig, met je vlakke hand. Volg daarbij de natuurlijke richting van het spijsverteringsstelsel, met de klok mee. Misschien wel het mooiste van dit gebied: juist omdat je er zo weinig doet, komt er vaak zoveel los.

Kietelt het? Druk dan juist steviger

Terug naar die voetzool. Voetzolen en de binnenkant van de dijen zitten vol zenuwuiteinden, en dat is precies waarom lichte aanraking daar zo’n onrustig, kietelig gevoel geeft.

De neiging is om dan nóg voorzichtiger te doen. Dat werkt averechts.

Wat wél werkt is stevige, constante druk. Je hele hand of je duimen, en dan even blijven. Dat dempt de overprikkeling van het zenuwstelsel en laat de spanning geleidelijk zakken. Vergelijkbaar met hoe stevige druk ook een pijnsignaal kan overstemmen.

Echt waar, probeer het maar. Van kietelen naar wegzakken.

Wat je met littekens doet

Littekens voelen anders aan dan de huid eromheen. Soms gevoeliger, soms juist doffer. Dat komt doordat het weefsel zich tijdens het herstel anders heeft opgebouwd, en die verandering blijft voelbaar.

Is het litteken volledig genezen en zijn er geen medische beperkingen? Dan kun je het voorzichtig meenemen, met kleine, trage cirkels met je vingertoppen. Dat activeert de doorbloeding en maakt het weefsel stap voor stap soepeler. Verwacht er alleen geen wonderen van in één avond.

Wanneer je wat voorzichtiger doet

Soms zit de gevoeligheid niet in een zone, maar in de persoon.

Bij diabetes kan het gevoel in de huid verminderd zijn, waardoor te stevige druk minder snel wordt opgemerkt. Hou het dus lichter dan je gewend bent.

Bij het gebruik van steroïden is de huid vaak dunner en kwetsbaarder, dus vermijd intensieve wrijving. Bij ernstige osteoporose werk je met minimale druk en veel glijbeweging. En bij een sterk afwijkende bloeddruk blijf je rustig en oppervlakkig masseren.

En zwangerschap? Dat gaat fantastisch samen met massage, mits je zorgvuldig werkt. Stimuleer geen drukpunten, en zorg vanaf de derde maand voor genoeg kussens en bolsters om comfortabel te kunnen liggen, zowel op de rug als op de zij.

Wanneer je het een keertje laat zitten

Masseren is in de meeste gevallen gewoon veilig. Toch zijn er situaties waarin je beter even wacht, of eerst advies vraagt:

• Koorts, misselijkheid of zware hoofdpijn
• Onder invloed van alcohol of drugs
• Een actieve ontsteking, zoals een reuma-opvlamming
• Bloedverdunners of hemofilie
• Trombose of een ontstoken ader (flebitis)
• Ernstige hart- en vaatproblemen of beschadigde bloedvaten
• Pijnlijke of sterk gezwollen lymfeklieren
• Open wonden, huidinfecties of zwellingen
• Een botbreuk die nog niet volledig genezen is
• Een recent verstuikt gewricht

Voor de meeste mensen, onder normale omstandigheden, is masseren veilig, ontspannend en juist gezond. Twijfel je? Check het dan even bij je arts.

En dan gewoon beginnen

Onthou vooral dit: deze gebieden zijn niet verboden om aan te raken. Ze vragen alleen om minder druk, meer aandacht en een rustiger tempo.

Wat, eerlijk gezegd, ook een prima omschrijving is van een goede massage in het algemeen.

Vanavond eens proberen? Begin bij de grote spieren waar je gerust kunt doordrukken, en laat je hand lichter worden zodra je in de buurt van een gevoelige zone komt. Wil je wat meer houvast, dan wijzen onze begeleide massageroutines je stap voor stap de weg.